De allerbeste mama – door Annemarie van Heijningen

Annemarie van Heijningen

Het aantal handboeken over opvoeding neemt in onze boekenkast een halve plank in beslag. Als je kinderen hebt, moet je ook handboeken hebben. Dat is zo klaar als een klontje. Hoe meer kinderen, hoe meer handboeken. En dan natuurlijk ook lezen. In het kader van de goede voornemens neem ik ze in de eerste week van januari weer ter hand: Fern Nichols, Gary Chapman en consorten. Het gaat in januari altijd erg goed tussen mij en de kinderen.

Ik ben bijna 10 jaar moeder en dat ik, samen met Michel, kinderen heb gekregen is tot nu toe de grootste zegen in mijn leven. Vanmorgen nog, op onze uitslaapzaterdag, hoorde ik de jongens zachtjes fluisteren en lachen in hun kamer. Anne-Lynn lag zich in haar eentje te vermaken met haar knuffelbeesten. Ik hoorde haar zeggen: ‘Sapie, sapie – beeh!’ – en ik rekte me loom uit en prees mezelf gelukkig.

Sinds een jaar of drie schrijf ik over ons gezin. Het begon met een gewonnen wedstrijd bij Margriet. Een jaar lang mocht ik de titel ‘weblogger van het jaar’ verdedigen door twee keer per week een blog op de site te plaatsen. Ik kreeg er hoe langer hoe meer plezier in te schrijven over simpele dingen. Hoewel… soms was het ook een soort van therapeutisch schrijven. Na een stom moment vol stress en sacherijnigheid, kon ik achter de computer kruipen. Vaak spiegelde ik mezelf en mijn rol als moeder. Ik merkte dat mijn verhaaltjes aansloegen. Toen ik ook nog columns voor Visie mocht leveren, begon het schrijven serieuze vormen aan te nemen. Een uit de hand gelopen hobby met een tweeledig doel: ik werd me nog meer bewust van het wonder van het leven n het werd mijn instrument om van mijn zwakte mijn kracht te maken. Want net als iedere moeder ken ook ik de frustratie van het falen. Als mens moeten we het doen met het hoogst haalbare – en eerlijk is eerlijk, vaak halen we het hoogst haalbare niet eens. Omdat we druk zijn, of moe, of gerriteerd, of wat dan ook.

Voor jou wil ik de allerbeste mama zijn zie ik als de rebelse tegenhanger van al die waardevolle handboeken over opvoeding. Herkenbaar’ is het sleutelwoord. Dit boek kun je lezen zonder je schuldig te voelen. Leun lekker achterover op je vrije maandagmorgen en drink je koffie en lees mijn boek. Kijk in de spiegel en
schiet in de lach. Kijk naar je (klein)kinderen en verwonder je. En heb lief.

PS. Je mag er ook twee kopen of meer. De opbrengst gaat naar Stichting Chris, met als specifieke bestemming het werk in het noorden van ons land.

Annemarie van Heijningen-Steenbergen (1977), getrouwd en moeder van drie kinderen, is schrijfster en columnist. Ze publiceerde een jaar lang op de website van Margriet en schrijft momenteel in Visie en in het Reformatorisch Dagblad. April 2012 verschijnt haar boek Ik kan het niet loslaten. Over piekeren, perfectionisme en slapeloze nachten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s